Yabancı Dil Öğretimine ‘Eylemsellik’ Bağlamında Öğrenen Odaklı Bakış

Yabancı dil öğretiminde istendik başarıya ulaşılamamasının nedenleri arasında uygulanan
klasik yöntemlerin yanında seçili metinlerin öğrenenlerin yaratıcılığına ve öğrenilenlerin
içselleştirilmesine yeterince olanak vermemeleri önemli yer tutmaktadır. Bu sorunun
giderilmesi ve dil öğreniminde başarının arttırılabilmesinde özellikle 1960’dan sonra
belirginleşen okuru önemseyen ‘alımlama estetiği’ önemli rol oynamıştır. Zira bu yeni anlayış
yabancı dil öğretimini de etkilemiş ve öğrenen merkezli alternatif yöntemlerin doğmasına ve
gelişimine dayanak oluşturmuştur. Öğrenen merkezli alternatif yöntemler ve seçilen yaşama
dair sorunları içeren yazınsallar öğrenenlerin yaratıcılığını artırdığı için öğrenilenlerin kalıcı
hale gelmesini de etkinleştirmiştir. Yaşamı öğretim ortamına taşıyan özgün metinlerle
yardımıyla öğrenciler hem kendi dünyaları, hem de yaşamdan oluşturduğu ekin bilgileri
aracılığıyla yarattıkları imgeleri eyleme dönüştürürler ve eğitim çıktılarını gerçekleştirirler. Bu
çözümlemelerde psikodaram ve sosyodrama yaklaşımları ile üretime dayalı alternatif
yöntemler arasında öğrenenin (öğrencinin) etkileşimini, yaratıcılığını, doğaçlama yetisini ve
eylemselligini önceleyen koşutluklar bulunduğu görülür. Psiko ve sosyodrama etkisiyle örülmüş
alternatif ‘terapik yaklaşımlar ve yöntemler’ öğrencinin metinle diyaloga girmesini, beklenti
ufkunu ve estetik algısını geliştirmesini kolaylaştırır. Yeni bilgiler “eylemsellik” sayesinde
yaşantı ürünü haline dönüşür ve kalıcılıkları sağlanır. Bu çalışmada ayrıca dil öğretiminde
ötelenen duyup-anlama ve konuşma becerilerinin eksikliğinin teatral teknik yansımalarını
içeren kukla ve maske oyunları ile nasıl giderilebileceği ortaya konmuştur.