Lisans Derslerini SCALE-UP Sınıflarında Yürütmek İçin Altı Sebep: Yükseköğretim Otoriteleri ve Öğretim Elemanlarına Öneriler

In Turkey, funding for higher education institutions has increased

drastically in the last ten years. This has caused a profound increase

in the number of new universities and undergraduates. As a result,

there has been a focus on the design and construction of new

buildings on the campuses, but not in the design of the classrooms.

This oversight has resulted in omission of contemporary active

learning environments such as Student-Centered Active Learning

Environment with Upside-down Pedagogies (SCALE-UP).

SCALE-UP classrooms are highly interactive learning environments

equipped with technologies for large enrollment introductory

undergraduate courses. They were initially designed to cultivate

student learning through collaborative problem solving in the

sciences. In a SCALE-UP classroom, the instructor circulates around

the room and asks students questions, encourages students to share

their work, and supports student learning in groups. This

pedagogical approach encourages students to question and

collaborate with their peers, while learning content.

In this paper, the SCALE-UP approach was explored with an

experiential qualitative method through observations, interviews,

and various documents. The observations occurred in different

SCALE-UP classrooms over the course of a semester. Interviews

were also completed with the creator of the SCALE-UP classroom,

who also coordinates a network all around the world. In addition,

the first author’s journal regarding SCALE-UP classrooms was a

source of information.

Although the SCALE-UP system is catching on globally, it is a new

concept for Turkish universities. The increase in student learning

and the desire to learn in this novel setting reinforce the importance

of this classroom design. With these results, we suggest to the

authorities and instructors of the Turkish universities that SCALE-
UP classrooms should be implemented throughout Turkey.

Türkiye’de yükseköğretim kurumlarına ayrılan kaynak son on yılda büyük oranda artmıştır. Bu artış, yeni üniversitelerin kurulmasına ve lisans öğrencisi sayısının hızla artmasına sebep olmuştur. Sonuç olarak, yerleşkelerde yeni binaların yapılmasına odaklanılmış, sınıf tasarımlarına yeterince önem verilmemiştir. Bu durum, SCALE-UP (Student-Centered Active Learning Environment with Upside-down Pedagogies) gibi çağdaş aktif öğrenme ortamlarının ihmal edilmesiyle sonuçlanmıştır.

SCALE-UP sınıfları, kalabalık lisans dersleri için tasarlanmış, teknolojiyle donatılmış, etkileşimli öğrenme ortamlarıdır. Bu sınıflar başlangıçta öğrencilerin fen bilimleri alanında işbirlikli problem çözme yoluyla öğrenmelerini sağlamak amacıyla tasarlanmıştır. Bir SCALE-UP sınıfında öğretim elemanı aralarda dolaşır ve öğrencilere sorular sorar, çalışmalarını paylaşmaları için onları cesaretlendirir ve grup çalışması yaparak öğrenmelerini destekler. Bu pedagojik yaklaşım, öğrencilerin ders içeriğini öğrenirken aynı zamanda soru sormalarına ve akranlarıyla işbirliği yapmalarına olanak sağlar.

Bu çalışmada, SCALE-UP yaklaşımı gözlem, görüşme ve dokümanlar yoluyla deneyimsel nitel yöntem kullanılarak araştırılmıştır. Gözlemler bir dönem boyunca farklı SCALE-UP sınıflarında gerçekleştirilmiştir. Aynı zamanda, bu alanda dünya çapında bir ağ koordine eden SCALE-UP sınıflarının kurucusu ile görüşmeler de yapılmıştır. Ek olarak, ilk yazarın SCALE-UP sınıflarıyla ilgili tuttuğu günlükler de bilgi kaynağı olarak kullanılmıştır.

SCALE-UP sistemi küresel çapta popülerlik kazanmasına rağmen, Türkiye’deki üniversiteler için yeni bir kavramdır. Öğrenci başarısındaki artış ve bu modern ortamda öğrenme isteği, bu sınıfın önemini artırmaktadır. Sonuç olarak, Türkiye’deki üniversite otoritelerine ve öğretim elemanlarına SCALE-UP sınıflarının Türkiye çapında uygulanmasının yaygınlaştırılması konusunda önerilerde bulunulmuştur.