Yükseköğretimde İngilizce Okutmanların Örgütsel Sosyalizasyonunun Yordayıcıları

This study aims to investigate the relationship between

organizational socialization and various organizational (type of

university, training, work conditions, knowledge sharing) and

individual (academic degree, teaching experience, length of

employment at current work place, job satisfaction, commitment,

self-efficacy) level factors, both factors taken together focusing on

the content, context and process dimensions of socialization. For

this aim, data from 737 public and private university English

language instructors were collected with an inventory consisting of

three parts made up of self-developed and pre-developed scales.

Taking each dimension of organizational socialization as a criterion

variable, three sets of predictors were defined for three separate

hierarchical regression analyses. The results revealed that

socialization of instructors to the organization, department, and

task are significantly predicted by several organizational and

individual variables. Knowledge sharing and training are the

strongest organizational level predictors while job satisfaction, self-
efficacy for instructional strategies, and affective commitment are

the strongest individual level predictors. The results suggest higher

education administrators adapt organizational and individual

level managerial strategies to facilitate organizational, department

and task socialization in higher education organizations.

Bu çalışmanın amacı örgütlerde içerik, süreç ve bağlam boyutlarıyla ilişkili olan ve hem örgütsel düzeyde (üniversite türü, hizmet-öncesi eğitim, hizmet içi eğitim, iş olanakları, bilgi paylaşımı) hem de birey düzeydeki (sahip olunan akademik derece, öğretim deneyimi, iş doyumu, örgütsel adanmışlık ve öz yeterlik) iki değişken seti ile örgütsel sosyalizasyon arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bu amaca yönelik olarak Türkiye'deki farklı devlet ve vakıf üniversitelerinde çalışmakta olan toplam 737 İngilizce okutmanından veri toplanmıştır. Veri setinin toplanmasında üç ayrı kısımdan oluşan ve hem daha önce geliştirilen hem de bu çalışma kapsamında geliştirilen ölçekleri içeren geniş bir envanter kullanılmıştır. Verilerin analizinde örgütsel sosyalizasyonun her bir boyutunu ayrı bir yordanan değişken olarak, diğer değişkenleri ise üç ayrı yordayıcı değişken grubu olarak kullanan üç ayrı hiyerarşik regresyon modeli yürütülmüştür. Her üç modeldeki bulgular göz önüne alındığında, bilgi paylaşımı ve hizmet-içi eğitimin en güçlü örgütsel düzeydeki yordayıcılar olarak ortaya çıkarken, iş doyumu, öğretimsel stratejilere yönelik öz yeterlik, duygusal adanmışlık en güçlü birey düzeydeki yordayıcılar olarak ortaya çıkmıştır. Elde edilen bulgular, yükseköğretim düzeyindeki yöneticilerin, okutmanların kuruma, bölüme (hazırlık okulları) ve göreve (İngilizce okutmanlığı) yönelik sosyalizasyonlarını kolaylaştırmak amacıyla hem örgüt hem de birey düzeyine hitap eden stratejiler geliştirmeleri gerektiğini ortaya çıkarmıştır.